Wykład II – Coaching wobec psychoterapii (i odwrotnie).

30 maja 2015
10:00-10:40
SALA 0.103

Wykład II – Coaching wobec psychoterapii (i odwrotnie).

→ Psychoterapia to postęp w leczeniu zaburzeń i uciążliwych dla pacjenta objawów chorobowych. Jednocześnie obserwuje się olbrzymi wzrost zainteresowania coachingiem, który skupia się na potencjale i efektywności w codziennym życiu. Obydwie dziedziny są domenami „pomocy”, akcentują zmianę i opierają się o relacje ze specjalistą. I chociaż istnieje wiele elementów wspólnych, to rzadko kiedy psychoterapeuta będzie stawiał w centrum leczenia potrzebę pacjenta, od której często zaczyna się proces terapii: „Doktorze, chcę być po prostu szczęśliwy”… W dużym uproszczeniu – terapia jest przejściem z dysfunkcji do normy, coaching natomiast przejściem z normy do skuteczności (w życiu, w pracy, w związku). Wykład jest próbą syntezy innych podobieństw i różnic…

→ Coach rozumie, że samo „szczęście”, tak bardzo chciane przez pacjenta w psychoterapii, napotyka różnego rodzaju przeszkody. To pewien paradoks: często szkodliwa jest nadmierna koncentracja na tym dążeniu, ponieważ w praktyce im bardziej staramy się być szczęśliwi tym mniej szczęśliwi faktycznie jesteśmy. W coachingu zasadne jest dążenie do dobrostanu albo pełni życia – są to bogatsze, bardziej złożone, wielowymiarowe i „zdrowe” dążenia, bo otwierają przestrzeń dla wielu aktywności, których możemy pragnąć ze względu na nie same, jak na przykład zaangażowanie w dające poczucie sensu działania. I to może być leczące!

→ To pragnienie sensu głęboko ludzkie, niezależnie od tego czy wpisuje się w zdrowie czy w chorobę. Perspektywa, którą chce nakreślić w wykładzie ma w założeniu komplementarność procesu terapii i coachingu przy zachowaniu granic pojęciowych jednego i drugiego. Zapraszam.